چطوری آغاز کنم لعنتی این فقط پایانی بعد پایانه و باز همیشه تنهای تنهاست
 پس اعتراض نکن و خفه شو وگرنه مغزتو می کنم له توام مثله مردم 
گوش کن توام مثل مردم
 ازم احساس فرسنگ ها فاصله داری چه حاصله کاری
باعثه منو بجویی و تف کنی بیرون چون فقط صدام از هدفونت بیرون شد
انگار همین دیروز صبح بود که کسی یادم نمی افتاد و حالا همه دورمن انگار فوق العلدم
 کاغذا پر می شن از روی عادت تا منو کنن فرمانروای این روزت تا شب
 و بعد می کنیم پرت گوشه باشم بهتره رو چشمامن لبه ی کلاهم که زیرشون پنهون عیبامن و گیر کرده بازم همه چی بینه منو حقیقت
 ماشه بالاست و نشونه رفته شقیقت 

داشتم و بوده باز اشتباه راه و من یه فوق ستارم الان باز و بسته می شن و ساکت لبها راست و چپ کنارتم باشه

 هرجا فقط از مکن نخواه بیام پایین من اینجام و از اینجا نمی رم جایی من بالام خیلی و هستم کنار ابرا بالاتر از اونکه بخوام شم نگرانه فردا

می دونی یه روزه نو مثله کاغذی سفیده مهم اینه که تو چطوری خط بزنیش تا شب

 می تونی بگی باید تو دلها جاشم با خودت یا کاری کنی برای مردمت که دلها شاد شن

 اونوقت یه قهرمانی قهرمانی که خوابیده زیره گرد ه زمان جایی دورتر از الان

 به انتظاره روزی که مقبره ها بسازن سر خاکش بکنن همه یادش و اشعارش و ستایش

 اما اینم آرامش بهش نمی ده تا از کمر بازش کنه کاغذش و طرفدارش

 و بکشه به جای خطرناکش واقعیت شاید تلخ باشه فقط یه ذره پس ازت خواهش

 می کنم قند کنی تو دلت آب بگی زود سخت می ره و تموم می شه این عذاب هه

 شاید جایی خیلی دورتر از الان شاید فقط شاید همین و تمام

 
داشتم و بوده باز اشتباه راه و من یه فوق ستارم الان باز و بسته می شن و ساکت لبها راست و چپ

 کنارتم باشه هرجا فقط از مکن نخواه بیام پایین من اینجام و از اینجا نمی رم جایی من بالام خیلی و هستم کنار ابرا بالاتر از اونکه بخوام شم نگرانه فردا

قسمت 3

وقتی بهترین رفیقنت می شه بدترین دشمن شاید توام پرشی از حسی که نفرتی عجیبه 

 سستی واسه ادامه افتی حاصله کاره که عقده رو پر می کنه تا مغزه استخونت

 می ره فرو و رسمه گم کن گورت 

 تازه دروغ همش می فهمی بوده

که کسی تورو می خواد بدونه تیغه تف به همتون عوضیا یه باره دیگه می خونم ضبطتو خاموش کن لعنتی این آهنگ منه

مهم نیست فوق العادست یا به نظر تو کمه

مهم اینه که تا من بنویسم پادشاهم واسه بازی ای که من ساختمش و شما همه
تمرین کردینش اما حتی نشدید نزدیکش 

  من سیرش شدم و داداشا سیریشه ته دیگش
اما تا وقتی من بنویسم هستم و می مونم واسه این بازی پادشاه تا من بنویسم  

داشتم و بوده باز اشتباه راه و من یه فوق ستارم الان باز و بسته می شن و ساکت لبها راست و چپ

 کنارتم باشه هرجا فقط از مکن نخواه بیام پایین من اینجام و از اینجا نمی رم جایی من بالام خیلی و هستم کنار ابرا بالاتر از اونکه بخوام شم نگرانه فردا
 
می دونی  مهم نیست کی باشی یا چقدر میشناسنت  مهم اینه که تا من بنویسم هه 
 دوباره بابک تیغه  دوباره داره می گه  تا من بنویسم